Archive for September, 2006

Hopping Into Puddles

brosandi

hendumst í hringi

höldumst í hendur

allur heimurinn óskýr

nema þú stendur

rennblautur

allur rennvotur

engin gúmmístígvél

hlaupandi inn í okkur

vill springa út úr skel

vindurinn

og útilykt af hárinu þínu

ég lamdi eins fast og ég get

með nefinu mínu

hoppípolla

í engum stígvélum

allur rennvotur (rennblautur)

í engum stígvélum

og ég fæ blóðnasir

en ég stend alltaf upp

og ég fæ blóðnasir

og ég stend alltaf upp

Staring Elf

blá nótt yfir himininn

blá nótt yfir mér

horf-inn út um gluggann

minn

með hendur

faldar undir kinn

hugsum daginn

minn

í dag og í gær

blá náttfötin klæða mig í

beint upp í rúm

breiði mjúku sængina

loka augunum

ég fel hausinn

minn

undir sæng

starir á mig lítill álfur

hleypur að mér en hreyfist ekki

úr stað – sjálfur

starálfur

opna augun

stírurnar úr

teygi mig og tel (hvort ég sé ekki)

kominn aftur og alltalltílæ

samt vantar eitthvað

eins og alla vegginna

Sleep-S-Talkers

ég er kominn aftur (á ný) inn í þig

(það er) svo gott að vera (hér til) en stoppa stutt við

ég flýt um í neðansjávar hýði (á hóteli) 

beintengdur við rafmagnstöfluna (og nærist)

tju… tju…

en biðin gerir (mig leiðan) brot hættan

sparka frá mér (og kall á) verð að fara hjálp

tju… tju…

ég spring út og friðurinn í loft upp

(baðaður nýju ljosi ég græt og ég græt aftengdur)

ónýttur heili settur á brjóst

og mataður af svefn-g-englum

tju… tju…

Sesak

Dan Aku Termangu.

Sesaat Sebelum Pagi Mengetuk Pintu Malam. Bersama Kelam.

Kisah Masa Silam. Suram. Muram.

Sekeping Hati Terajam. Pedih Ini Kembali Mengetam.

Aku Kembali Mengungu. Bersama Ingin.

Ah… Jika Saja Keadaannya Tak Seperti Ini.

Jika Saja Kau Bisa Melupakan

Bahkan Menghempaskan Ia Dan Menerimaku,

Dihatimu…

Jika Saja Sekarang Kau Sendiri,

Tanpa Ada Bayang-bayangnya…

Jika Saja Ada Sedikit Rasa Cinta Antara Kita…

Jika Saja Aku Berani Berkata:

"Kau Berarti Dalam Hidupku. Sangat."

Bukan.

Jika Saja Kau Juga Berani Berkata Itu!

Ya.

Jika Saja…

Untuk Sahabat Yang Dijuluki Seniman Miring Dan Hanya Ingin Di Panggil "Si Kumbang" Juga Kawan-kawan Di Melati…

Aku Memilih Untuk Tidak Percaya ( Dan Meledaklah… II )

Aku Sudah Tidak Percaya.

Dengan Institusi Apapun.
Bahkan Dengan Institusiku Sendiri.

Pesetan Dengan Pembenaran Mereka.

Persetan Dengan Pembelaan Mereka.

Bahkan, Aku Juga Sudah Tidak Percaya Pada Manusia.

Apapun Warna,

Asal,

Agama,

Atau Kebangsaan Mereka.

Apapun Ingin Mereka.

Apapun Rasa Hati Mereka.

Apapun Keterikatan Mereka.

Di Alam Semesta.

Juga Dengan Sang Pemilik Semesta, Yang Buatku, Hanya Mampu Termangu.

Entah Ia Membisu Dimana.

Entah Apa Yang Tengah Diperbuatnya Disana.

Berlayar Di Laut?

Berkemah Di Gunung?

Mengail Di Sungai?

Berjalan-jalan Sambil Belanja Di Pusat Kota Penuh Mall?

Duduk-duduk Santai Di Sebuah Kafe Sambil Menenggak Bir Kemudian Menggoda Perempuan?

Mengunjungi Tempat-tempat Kelam Berisikan Jalang?

Atau Tengah Bersetubuh Dengan Bidadari Dan Iblis Di Surga Dan Neraka?

Mungkin Saja…

Aku Sudah Tidak Percaya Dengan Apapun.

Bahkan Dengan Diriku.

Hatiku.

Isi Kepalaku.

Jalan Hidupku.

Lalu, Aku Harus Percaya Dengan Siapa?

Demikian Kalian Pasti Bertanya.

Entahlah.

Aku Masih Belum Bisa Menjawabnya.

Dengan Lugas Juga Tegas.

Saat Ini.

Entah Esok.

Tapi, Yang Aku Bisa Katakan Kali Ini:

Aku Hanya Mempercayai Perempuanku!

Juga Kebenaranku!

Itu saja!